Kanye West’in son konseri, bir müzik etkinliğinden çok daha fazlasını ifade ediyor. Bu tür organizasyonlar, aslında günümüz toplumunun derin dinamiklerini yansıtan birer ayna haline geldi. Son zamanlarda Kanye’nin konserine dair yaşanan heyecanı ve kalabalıkların gösterdiği ilgiyi izlerken, içimde bir endişe hissi doğuyor. Çünkü burada yalnızca bir müzik olayı yok; bunun yerine, insanların değer yargılarının değiştiğine dair korkutucu bir tablo var.
Kanye West’in müziğini gerçekten bilen kaç kişi var? Şarkılarını baştan sona ezbere söyleyebilecek kaç dinleyici mevcut? Bu soruların yanıtları düşündürücü. Birçok insan bu etkinliğe müzik dinlemek için değil, sosyal medya paylaşımlarında “ben de oradaydım” demek için katılıyor. Artık deneyim yaşamaktan çok, deneyim tüketiyoruz. Bir konser, yalnızca bir sosyal medya hikâyesine dönüşmüş durumda. Bir sanatçıyı dinlemekten çok, o sanatçının sunduğu görünürlük fırsatına yatırım yapıyoruz.
Bu durumun en trajik yanlarından biri, geçmişte sanatçıların takip edildiği nedenlerin artık geçerliliğini yitirmesi. İnsanlar, artık bir sanatçının yeteneklerini değil, yarattığı sansasyonu değerlendiriyor. Ne kadar çok konuşuluyorsa, o kadar önemli; ne kadar tartışma yaratıyorsa, o kadar büyük kabul ediliyor. Skandalların etrafında dönen bu dünya, yetenekten ziyade görünürlüğü ödüllendiriyor.
Kanye West gibi tartışmalı bir figürün ardında milyonların koşması ise dikkat çekici bir durum. Artık, bir kişinin söyledikleri değil, popülaritesi önem taşıyor. Kimlerin neyi temsil ettiği yerine, kimin ne kadar trend olduğu tartışılıyor. Burada asıl mesele, Kanye West veya onun müziği değil; mesele toplumun kendisi. Çünkü bir toplum, alkışladığı değerlerle şekillenir. Eğer insanlar düşünceleri değil, sansasyonları ödüllendiriyorsa; üretimi değil, skandalı besliyorsa; sanatı değil, magazini yüceltiyorsa, bunun sonucu kültürel bir gerileme olacaktır.
Bugün, insanlar imza günlerinde uzun kuyruklar oluşturmuyor, tiyatro oyunları için sabahlara kadar bilet peşinde koşmuyor. Ama bir skandal figürünün konseri için günlerce konuşabiliyorlar. Değerlerimizi kaybetmeye başladığımızı gösteren güçlü bir işaret bu. Sanat, müzik ve içerik artık ikinci planda kalmış durumda. Önemli olan, görünürlük ve kalabalığın bir parçası olabilmek.
Belki de çağımızın en derin yalnızlığı burada saklı. İnsanlar, ait olmak için düşüncelere değil, trendlere, fikirlere değil, etiketlere ve değerlerden çok algoritmalara yöneliyor. Bu nedenle, mesele Kanye West’in konseri değil. Mesele, dünyanın gürültüye odaklanması ve derin düşünceleri göz ardı etmesi. Mesele, görünürlüğün değerlerin önüne geçmesi ve şöhretin karakterden daha önemli hale gelmesi. Ve en üzücü olanı ise, tüm bunların yaşanırken kimsenin bunun bir sorun olduğunu fark etmemesi. Unutmayalım ki, yozlaşma ses çıkarmadan değil, alkışlarla gelir.
